Η Ουάσιγκτον μπορεί να διαθέτει τεράστια στρατιωτική ισχύ, αλλά ούτε έχει εξαναγκάσει μέχρι σήμερα το Ιράν σε πλήρη υποχώρηση ούτε έχει αποκαταστήσει οριστικά την ελεύθερη ναυσιπλοΐα στο Hormuz
Οι δημόσιες τοποθετήσεις του Donald Trump για τον πόλεμο με το Ιράν έχουν εξελιχθεί σε ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα της απρόβλεπτης επικοινωνιακής στρατηγικής του Αμερικανού προέδρου. Δηλώσεις περί επικείμενων συμφωνιών, πλήρους ελέγχου του Στενού του Hormuz και ταχείας λήξης του πολέμου έχουν επανειλημμένα συγκρουστεί με όσα συνέβαιναν στο πεδίο.
Ο Trump έχει παρουσιάσει αρκετές φορές μια συμφωνία με την Τεχεράνη ως σχεδόν έτοιμη.
Τον Ιούνιο έφτασε να δηλώσει ότι μια συμφωνία για τον τερματισμό του πολέμου θα υπογραφόταν μέσα σε ημέρες, ενώ αργότερα συνέχισε να υποστηρίζει ότι οι συνομιλίες βρίσκονταν σε θετική τροχιά.
Ωστόσο, στις 18 Αυγούστου δήλωσε ότι δεν υπήρχαν προγραμματισμένες συνομιλίες με το Ιράν, την ώρα που η σύγκρουση πλησίαζε πλέον τους έξι μήνες.
Ακόμη μεγαλύτερη σύγχυση έχει προκαλέσει η ρητορική του για το Στενό του Hormuz.
Ο Trump έχει υποστηρίξει ότι οι ΗΠΑ ελέγχουν πλήρως τη στρατηγική θαλάσσια δίοδο και ότι μόνο τα πλοία που επιτρέπει η Ουάσιγκτον μπορούν να περάσουν.
Η πραγματικότητα, όμως, παραμένει πολύ πιο σύνθετη: το Ιράν εξακολουθεί να δηλώνει ότι το Στενό παραμένει κλειστό υπό τους δικούς του όρους, ενώ η εμπορική ναυσιπλοΐα βρίσκεται πολύ κάτω από τα προπολεμικά επίπεδα.
Πνίγεται στις αντιφάσεις του
Παρόμοιες αντιφάσεις εμφανίζονται και στους πολεμικούς στόχους.
Η κυβέρνηση Trump έχει κατά καιρούς μιλήσει για την καταστροφή της ιρανικής στρατιωτικής και βιομηχανικής δυνατότητας, ενώ παράλληλα ο ίδιος ο πρόεδρος έχει αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο μιας συμφωνίας που θα επιτρέψει στην Τεχεράνη να διατηρήσει μέρος των δυνατοτήτων της.
Η αμερικανική στρατηγική έχει μετακινηθεί επανειλημμένα μεταξύ στρατιωτικής πίεσης, αποκλεισμού, προσωρινών εκεχειριών και διαπραγματεύσεων.
Το αποτέλεσμα είναι μια εικόνα στην οποία η επικοινωνιακή βεβαιότητα του Trump συχνά προηγείται της πραγματικότητας.
Η Ουάσιγκτον μπορεί να διαθέτει τεράστια στρατιωτική ισχύ, αλλά ούτε έχει εξαναγκάσει μέχρι σήμερα το Ιράν σε πλήρη υποχώρηση ούτε έχει αποκαταστήσει οριστικά την ελεύθερη ναυσιπλοΐα στο Hormuz.
Και όσο ο πόλεμος συνεχίζεται, οι επανειλημμένες υποσχέσεις για μια «άμεση λύση» κινδυνεύουν να μετατραπούν από επίδειξη αυτοπεποίθησης σε πολιτικό πρόβλημα αξιοπιστίας για τον ίδιο τον Trump.
Οι 10 μεγάλες αντιφάσεις του Trump:
1.«Το Ιράν αποδέχθηκε όλες τις αμερικανικές απαιτήσεις» — όμως δεν υπήρξε συμφωνία που να επιβεβαιώνει πλήρη αποδοχή των όρων της Ουάσιγκτον.
2. «Η συμφωνία με το Ιράν είναι δύο εβδομάδες μακριά» — η συμφωνία παρουσιαζόταν επανειλημμένα ως επικείμενη, αλλά δεν ολοκληρώθηκε.
3. «ΗΠΑ και Ιράν μπορούν να εισπράττουν μαζί διόδια στο Hormuz» — μια πρόταση που ερχόταν σε ευθεία αντίθεση με δεκαετίες εχθρικών σχέσεων.
4.«Οι χώρες του Κόλπου μπήκαν στον πόλεμο μαζί μας» — όμως η Σαουδική Αραβία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Κατάρ απέφυγαν άμεση στρατιωτική εμπλοκή.
5.«Ο πόλεμος πρακτικά τελείωσε» — ειπώθηκε μόλις λίγες ημέρες μετά την έναρξή του, ενώ η σύγκρουση συνεχίστηκε για μήνες.
6.«Το Ιράν δικαιούται να έχει πυραύλους» — ενώ αρχικά ο Trump είχε παρουσιάσει την καταστροφή της ιρανικής πυραυλικής βιομηχανίας ως βασικό στόχο.
7. «Οι ΗΠΑ μπορούν να βοηθήσουν στην ανοικοδόμηση του Ιράν» — παρότι ο ίδιος έχει καταγγείλει επανειλημμένα τα αμερικανικά σχέδια nation-building στη Μέση Ανατολή.
8.«Έχουμε πλήρη έλεγχο του ιρανικού εναέριου χώρου» — παρά τις συνεχιζόμενες απώλειες και τη διατήρηση ιρανικών στρατιωτικών δυνατοτήτων.
9. «Ελέγχουμε πλήρως το Στενό του Hormuz» — ενώ η ναυσιπλοΐα παρέμενε περιορισμένη και το Ιράν εξακολουθούσε να χρησιμοποιεί το Στενό ως μοχλό πίεσης.
10.«Το Hormuz μπορεί να γίνει αμερικανικό έδαφος» — μια εξαιρετικά δύσκολη έως ανεφάρμοστη πρόταση που θα απαιτούσε μακροχρόνια στρατιωτική παρουσία, σε αντίθεση με τις υποσχέσεις του Trump κατά των «ατελείωτων πολέμων».
www.bankingnews.gr
Ο Trump έχει παρουσιάσει αρκετές φορές μια συμφωνία με την Τεχεράνη ως σχεδόν έτοιμη.
Τον Ιούνιο έφτασε να δηλώσει ότι μια συμφωνία για τον τερματισμό του πολέμου θα υπογραφόταν μέσα σε ημέρες, ενώ αργότερα συνέχισε να υποστηρίζει ότι οι συνομιλίες βρίσκονταν σε θετική τροχιά.
Ωστόσο, στις 18 Αυγούστου δήλωσε ότι δεν υπήρχαν προγραμματισμένες συνομιλίες με το Ιράν, την ώρα που η σύγκρουση πλησίαζε πλέον τους έξι μήνες.
Ακόμη μεγαλύτερη σύγχυση έχει προκαλέσει η ρητορική του για το Στενό του Hormuz.
Ο Trump έχει υποστηρίξει ότι οι ΗΠΑ ελέγχουν πλήρως τη στρατηγική θαλάσσια δίοδο και ότι μόνο τα πλοία που επιτρέπει η Ουάσιγκτον μπορούν να περάσουν.
Η πραγματικότητα, όμως, παραμένει πολύ πιο σύνθετη: το Ιράν εξακολουθεί να δηλώνει ότι το Στενό παραμένει κλειστό υπό τους δικούς του όρους, ενώ η εμπορική ναυσιπλοΐα βρίσκεται πολύ κάτω από τα προπολεμικά επίπεδα.
Πνίγεται στις αντιφάσεις του
Παρόμοιες αντιφάσεις εμφανίζονται και στους πολεμικούς στόχους.
Η κυβέρνηση Trump έχει κατά καιρούς μιλήσει για την καταστροφή της ιρανικής στρατιωτικής και βιομηχανικής δυνατότητας, ενώ παράλληλα ο ίδιος ο πρόεδρος έχει αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο μιας συμφωνίας που θα επιτρέψει στην Τεχεράνη να διατηρήσει μέρος των δυνατοτήτων της.
Η αμερικανική στρατηγική έχει μετακινηθεί επανειλημμένα μεταξύ στρατιωτικής πίεσης, αποκλεισμού, προσωρινών εκεχειριών και διαπραγματεύσεων.
Το αποτέλεσμα είναι μια εικόνα στην οποία η επικοινωνιακή βεβαιότητα του Trump συχνά προηγείται της πραγματικότητας.
Η Ουάσιγκτον μπορεί να διαθέτει τεράστια στρατιωτική ισχύ, αλλά ούτε έχει εξαναγκάσει μέχρι σήμερα το Ιράν σε πλήρη υποχώρηση ούτε έχει αποκαταστήσει οριστικά την ελεύθερη ναυσιπλοΐα στο Hormuz.
Και όσο ο πόλεμος συνεχίζεται, οι επανειλημμένες υποσχέσεις για μια «άμεση λύση» κινδυνεύουν να μετατραπούν από επίδειξη αυτοπεποίθησης σε πολιτικό πρόβλημα αξιοπιστίας για τον ίδιο τον Trump.
Οι 10 μεγάλες αντιφάσεις του Trump:
1.«Το Ιράν αποδέχθηκε όλες τις αμερικανικές απαιτήσεις» — όμως δεν υπήρξε συμφωνία που να επιβεβαιώνει πλήρη αποδοχή των όρων της Ουάσιγκτον.
2. «Η συμφωνία με το Ιράν είναι δύο εβδομάδες μακριά» — η συμφωνία παρουσιαζόταν επανειλημμένα ως επικείμενη, αλλά δεν ολοκληρώθηκε.
3. «ΗΠΑ και Ιράν μπορούν να εισπράττουν μαζί διόδια στο Hormuz» — μια πρόταση που ερχόταν σε ευθεία αντίθεση με δεκαετίες εχθρικών σχέσεων.
4.«Οι χώρες του Κόλπου μπήκαν στον πόλεμο μαζί μας» — όμως η Σαουδική Αραβία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Κατάρ απέφυγαν άμεση στρατιωτική εμπλοκή.
5.«Ο πόλεμος πρακτικά τελείωσε» — ειπώθηκε μόλις λίγες ημέρες μετά την έναρξή του, ενώ η σύγκρουση συνεχίστηκε για μήνες.
6.«Το Ιράν δικαιούται να έχει πυραύλους» — ενώ αρχικά ο Trump είχε παρουσιάσει την καταστροφή της ιρανικής πυραυλικής βιομηχανίας ως βασικό στόχο.
7. «Οι ΗΠΑ μπορούν να βοηθήσουν στην ανοικοδόμηση του Ιράν» — παρότι ο ίδιος έχει καταγγείλει επανειλημμένα τα αμερικανικά σχέδια nation-building στη Μέση Ανατολή.
8.«Έχουμε πλήρη έλεγχο του ιρανικού εναέριου χώρου» — παρά τις συνεχιζόμενες απώλειες και τη διατήρηση ιρανικών στρατιωτικών δυνατοτήτων.
9. «Ελέγχουμε πλήρως το Στενό του Hormuz» — ενώ η ναυσιπλοΐα παρέμενε περιορισμένη και το Ιράν εξακολουθούσε να χρησιμοποιεί το Στενό ως μοχλό πίεσης.
10.«Το Hormuz μπορεί να γίνει αμερικανικό έδαφος» — μια εξαιρετικά δύσκολη έως ανεφάρμοστη πρόταση που θα απαιτούσε μακροχρόνια στρατιωτική παρουσία, σε αντίθεση με τις υποσχέσεις του Trump κατά των «ατελείωτων πολέμων».
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών